ალექსანდრე ხუხუა დაიბადა 1988 წლის 7 თებერვალს, ზუგდიდის რაიონის სოფელ ცაიშში. ბავშვობა და ახალგაზრდობის წლები სწორედ ამ გარემოში გაატარა, სადაც ბუნებამ, ადამიანურმა ურთიერთობებმა და სოფლის ცხოვრების შინაგანმა რიტმმა მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა მის მსოფლხედვასა და შემოქმედებით ინტერესებზე.
საშუალო განათლება მიიღო ცაიშის საჯარო სკოლაში. შემდგომ სწავლა განაგრძო ზუგდიდის დამოუკიდებელ უნივერსიტეტში, სადაც მიიღო უმაღლესი განათლება.
ალექსანდრე ხუხუა დაინტერესებულია ლიტერატურითა და ფილოსოფიით. მისთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ადამიანის შინაგანი სამყარო, მისი ფსიქოლოგიური მდგომარეობა, აზროვნება და კულტურული მრავალფეროვნება. სწორედ ამიტომ, იგი ადამიანებს უყურებს არა განსხვავებების, არამედ საერთო ადამიანური ბუნების ჭრილში და ცდილობს გაიგოს მათი სულიერი მდგომარეობა, განცდები და აზრები.
მისი ლექსები ხშირად ფილოსოფიური დაკვირვებითა და შინაგანი დიალოგით არის გამორჩეული. ტექსტებში იგრძნობა სულიერი ძიება, სიმართლისა და სიცრუის ურთიერთმიმართების გააზრება, ადამიანის ადგილის ძიება სამყაროში. ავტორი ცდილობს სიტყვით გამოხატოს ის შინაგანი განცდები, რომლებიც თანამედროვე ადამიანის ცხოვრებას ახლავს — მარტოობა, ფიქრი, ჭეშმარიტების ძიება და საკუთარი თავის აღმოჩენა.
ალექსანდრე ხუხუას პოეტური ხედვა მეტწილად მედიტაციური და ფილოსოფიური ხასიათისაა. მისი ტექსტები ხშირად მცირე მოცულობისაა, მაგრამ აზრობრივად დატვირთული და სიმბოლური. იგი ცდილობს, სიტყვა გადააქციოს არა მხოლოდ ემოციის გამოხატვის საშუალებად, არამედ ადამიანის შინაგანი სამყაროს სარკედ, სადაც მკითხველი საკუთარ ფიქრებსა და განცდებსაც აღმოაჩენს.
მისი პოეზიის მთავარი ღირებულება არის გულწრფელობა და ფიქრის სიღრმე — მცდელობა, რომ სიტყვამ დაკარგული მნიშვნელობა კვლავ დაიბრუნოს და ადამიანმა საკუთარ თავთან დიალოგი შეძლოს.